Recap sessie 1

In sessie 1 zijn de avonturiers overweldigd door een slagveld waar ze in gevecht raakte met onbekende legers. Een groep had een zon op hun armour staan en de andere hadden een sikkel en hooivork als logo. Ze hadden geen idee wat dit betekende, maar dat ze niet vriendelijk waren, bleek al snel uit het geweld dat werd gebruikt jegens hen. Dit gevecht overleefden ze niet.

Waar normaliter een ontmoeting met de Dood staat te wachten, werden de vijf vreemdelingen wakker in een massagraf. De lucht van bloed en ijzer sterk in de lucht en langzaam ontbindende lijken aan alle kanten. Het werd al snel hun doel hieruit te ontsnappen. Na wat vijandige introducties waarbij wapens en spells werden gebruikt – en de bard besloot zich niet met de rest bezig te houden – ontsnapte iedereen uit de geurige geul. Bovenaan ontdekte ze een grafsteen waarop stond "Hier liggen de gevallen van de Strijd om Ashgrasp". Blijkbaar waren zij 5 niet de enige die het niet overleefden. Zoveel soldaten waren er toch niet in dit gevecht?

In het dorpje iets verderop keek iedere inwoner wat vreemd naar het gezelschap. Niet geheel onverwacht, aangezien de lucht van dood om hen heen ging. De warlock, Bob, had zich afzijdig gehouden van de groep, net per de interactie zoekend. Bij de Blacksmith werden de bard, dragonborn, goblin en bugbear direct verwezen naar Gwendolyn, de dorpsoudste. Ze zou waarschijnlijk in haar potions shop zijn. Bob bekeek het gezelschap op een afstand.

Eenmaal bij de potion shop bleek dat er niemand was, behalve een grommende hond. Waarschijnlijk een waakhond. Na een betere inspectie van de winkeldeur bleek er een kaartje te hangen waarop stond dat de winkel gesloten was. Gwendolyn was in de tempel. Op hun weg uit de winkel, liepen ze Bob weer tegen het lijf. Ze besloten gezamenlijk naar de tempel te gaan.

In de tempel ontdekte ze Gwendolyn die vol verbazing vertelde over de Slag om Ashgrasp, waar de Grace of Radiance het had opgenomen tegen de laatste legers van Ollmkahet. Ollmkahet verloor dit gevecht. Het schijnt dat de vijf generaals van Torvosk aan de frontlinies stonden tijdens dit gevecht.

Dit was veertig jaar geleden. Jullie zijn opgestaan alsof er niks is gebeurd. Dat is vreemd.

Gwendolyn geeft aan dat jullie de voorspelde vijf moeten zijn. De bard begon vragen te stellen aan Gwendolyn over de periode en de oorlog, waarop ze aanzienlijk geschokt reageerde. Ze was niet meer in staat gesprekken te voeren of vragen te beantwoorden. Toen ze op de grond ging zitten in een foetushouding, murmelend tegen zichzelf, zag de party de inscripties op de muur achter Gwendolyn pas goed. Het was een afbeelding van een toren, gigantische bergen op de achtergrond en een groep van vijf onbekende avonturiers. De voorspelde vijf. In het Draconic stond er een tekst op, die Cyndrin wist te vertalen.

Zodra de tekst vertaald was, opende zich een stenen deur in de inscriptie. De groep besloot de trap af te gaan, de duisternis in. Eenmaal beneden kwamen ze bij een lange gang waar de bard de trap triggerde. Grote zwaaiende messen doorkliefden de lucht in de gang. Ruunka besloot door de gang te rennen, waar ze twee hendels ontdekte. Ze was in staat de trap te stoppen, maar toen Enyes opnieuw liep, ging hij opnieuw aan. Dit ging enkele keer over en weer.

In de volgende ruimte was er een gevecht met vier skeletten. De skeletten zijn geloot. Loot houden ze zelf bij. Door de deur aan het eind van de ruimte kwam de party in een soort gang terecht met meerdere deuren naar kleinere kamers. In de kamer kwamen ze sarcofagen tegen. Bob besloot de sarcofagen te openen. Sommige bevatten lichamen die konden worden geloot, sommigen lichamen waren om onverklaarbare reden in staat aan te vallen. Dit gebeurde opnieuw een aantal keer. Het verrassende was dat deze lichamen opnieuw tot leven kwamen na een onbepaalde tijd. Uiteindelijk ontdekte ze dat deze lichamen (husks) opnieuw tot leven zouden komen als ze niet terug in de sarcofaag werden opgesloten.

De sessie eindigde met haast alle deuren geopend en enkele niet-geopende sarcofagen.